Tożsamość firmy tak jak kultura organizacyjna ma ścisły związek z wartościami

Każda firma, tak jak człowiek, posiada jakąś tożsamość. Tworzy się ona w zasadzie samoistnie od momentu powstania firmy i rozwija wraz z jej wzrostem. Może być rozmyta i niejednoznaczna, albo wręcz przeciwnie bardzo wyrazista i niepowtarzalna. Tożsamość firmy w wielu aspektach przypomina kulturę organizacyjną. W zasadzie trudno jednoznacznie określić, czy kultura organizacyjna jest elementem tożsamości firmy, czy jej tożsamość kształtuje się pod wpływem kultury organizacyjnej. Oba pojęcia są sobie bardzo bliskie, wzajemnie się determinują, ale co ważniejsze mają charakter dynamiczny, czyli są zmienne w czasie.  To, co jest jednak dla nich wspólne, a w zasadzie rdzenne to wartości. To z nich wynika sposób zarządzania, atmosfera pracy, charakter relacji z klientami, funkcjonowanie firmy w przestrzeni publicznej, a co za tym idzie sposób odbioru firmy przez rynek. Wartości to istota tożsamości organizacji i nawet jeśli nie zostały one oficjalnie zdefiniowane, to i tak będą intuicyjnie firmie przypisywane.

Identyfikacja wizualna jako wyraz tożsamości firmy

Źródłem tożsamości firmy są wartości na jakich została ona zbudowana, a jednym ze sposobów jej wyrażenia jest identyfikacja wizualna, czyli ogół symboli, kolorystyki, a nawet określonych form komunikacji stosowanych w firmie. Na tożsamość wizualną (CI)  składa się wiele elementów, z których najważniejsze to:

1. Logo – to forma graficzna, służąca do rozpoznawania marki na rynku. Logo może składać się z kombinacji sygnetu i logotypu, ale każda z tych części może też pełnić funkcję logo samodzielnie.
   1. 1. Logotyp – to graficzne przedstawienie nazwy marki za pomocą tekstu
   2. 2. Sygnet – to symbol graficzny, który znajduje się w logo w parze z logotypem.
2. Slogan (Tagline) – czyli hasło firmowe, które najczęściej mówi o jej celach, wartościach, misji itp. Zazwyczaj występuje w towarzystwie logo. Dobrym przykładem może być tu Nike i jej hasło „just do it!”.
3. Kolorystyka – już dawno temu udowodniono, że każdy kolor ma swoje znaczenia i skojarzenia, dlatego trzeba wybrać taki, który będzie pasował do firmy, reprezentowanych przez nią wartości i rodzaju działalności.
4. Zestaw czcionek korporacyjnych – która ma odzwierciedlać  pozycję i charakter firmy. Czcionka może być lekka, duża, drukowana, maszynowa, ważne, żeby była nie tylko estetyczna, ale i czytelna.

W ramach systemu identyfikacji wizualnej firmy wyróżnia się ponadto design produktów i opakowań, wystrój wnętrz, stoisk targowych, rodzaj i wygląd materiałów reklamowych, obowiązujący dress code (w tym stroje służbowe) i wiele innych elementów, których dobór zależy od potrzeb i charakteru działalności firmy. Niezależnie od tego jak bardzo jest to rozbudowany system, powinien być on skodyfikowany, najlepiej w formie księgi standardów (brand book), w której zostanie opisany sposób ekspozycji każdego z elementów.

Tożsamość firmy przejawia się w jej sposobie komunikacji

Choć tożsamość firmy najłatwiej zidentyfikować poprzez elementy wizualne, to jednak największą moc oddziaływania mają wrażenia wynikające z bezpośrednich relacji z organizacją. Dotyczy to zarówno kontaktów handlowych, rozmów sprzedażowych, sposobu załatwiania reklamacji, ale także  innych sytuacji jak np. rekrutacji nowych pracowników, wywiadów medialnych, czy w ogóle obecności w przestrzeni publicznej. Obowiązujące tu standardy mówią bardzo wiele o firmie i jej tożsamości, a sposób komunikacji jednoznacznie wskazuje na to, czy firma jest otwarta na klientów, czy raczej zajmuje się sama sobą. Istotne jest również to w jakie obszary pozabiznesowe firma się angażuje i co ma na ten temat do powiedzenia. Czy jest np. organizacją odpowiedzialną społecznie (CSR), dba o ekologię, wspiera kulturę, a może chce być kojarzona jedynie z dobrą zabawą. Sposób komunikacji bardzo szybko pokaże, czy działania te są wykorzystywane jedynie instrumentalnie w tzw. celach marketingowych, czy ich źródłem są wartości i przekonania, co czyni je spójnymi z tożsamością firmy.

Wyrazista tożsamość buduje silną markę

Dobrze zdefiniowana i właściwie przetransponowana na łatwe do identyfikacji elementy (np. wizualne) tożsamość firmy przekłada się na jej szybką rozpoznawalność. To z kolei pomaga jej się odróżnić od konkurencji i tym samym odpowiednio spozycjonować. Wyrazista, budząca pozytywne skojarzenia tożsamość pomaga budować poczucie przynależności wśród pracowników, a także wzbudza zaufanie wśród klientów. Umiejętnie zbudowana i wypromowana tożsamość to silna marka, która stanowi wartość dodaną, a ta wzmacnia pozycję rynkową firmy. Jest to szczególnie ważne w sektorze B2B, gdzie branding jest jednym z podstawowych narzędzi marketingowych wykorzystywanych w celu pozyskania klientów oraz stworzenia przewagi konkurencyjnej. Silna marka pozwala firmom działać na własnych zasadach, ułatwia budowanie niszy i kształtowanie polityki ofertowej (w tym cenowej) skierowanej do segmentu premium.

The post Tożsamość firmy to więcej niż identyfikacja wizualna first appeared on Barbara Rozwadowska Consulting.

Najczęściej stosowane metody i narzędzia diagnozy kultury organizacyjnej

W diagnozowaniu kultury organizacyjnej wykorzystuje się różne metody. Niektóre z nich są bardzo proste i łatwe w zastosowaniu, inne natomiast wymagają przeprowadzenia skomplikowanych i zakrojonych na szeroką skalę badań.

O wyborze konkretnych metod badawczych decyduje wiele czynników – od wielkości i złożoności firmy (w tym jej wewnętrznego zróżnicowania), poprzez wiedzę z zakresu możliwości zastosowania konkretnych narzędzi, aż po dostępne środki (zarówno finansowe jak i osobowe). Nie bez znaczenia jest również świadomość celu przeprowadzenia takich badań. Tak długo bowiem, jak w firmie nie dostrzega się większych problemów, nie ma również potrzeby dokonywania takich analiz, podczas gdy w momentach przełomowych np. związanych z restrukturyzacją, czy przejęciem stają się one wręcz koniecznością.

Obserwacje i rozmowy to najprostszy sposób diagnozy kultury organizacyjnej przedsiębiorstwa

Jedną z podstawowych i zarazem najprostszych metod diagnozowania kultury organizacyjnej jest obserwacja. Można jej dokonywać na różne sposoby, np. by walking around, czyli chodząc po firmie i przyglądając się pracownikom i ich zachowaniom. Metoda ta ma ścisły związek z koncepcją zarządzania, która nakazuje liderom by opuszczali swoje gabinety i wchodzili w interakcje z pracownikami (MBWA – Management By Walking Around).[1] W metodzie tej analiz dokonuje się przede wszystkim na podstawie odczuć, a nie danych statystycznych, co w opinii niektórych ją deprecjonuje, podczas gdy dla innych stanowi o jej sile i autentyczności. Wiarygodność tak przeprowadzonych badań zależy przede wszystkim od wiedzy i doświadczenia obserwatora i wymaga od niego spostrzegawczości, umiejętności szybkiego kojarzenia faktów oraz znajomości psychologii.

Innym dość popularnym narzędziem diagnostycznym kultury organizacyjnej są rozmowy z wybranymi pracownikami. Zwykle typuje się do nich osoby zatrudnione od niedawna (np. od kilku miesięcy), które z jednej strony zdążyły już dość dobrze poznać swoją organizację, z drugiej natomiast wciąż jeszcze zachowały na nią świeże spojrzenie. Wywiady te służą przede wszystkim identyfikacji elementów, które odróżniają firmę na tle innych. Metoda ta jest dość prosta w zastosowaniu, jednak ma pewne wady. Przede wszystkim jest bardzo subiektywna, ponieważ oceny poszczególnych osób, działów i grup zawodowych, które funkcjonują jako odrębne subkultury wykazują tendencję do specyficznego odbioru rzeczywistości. Poza tym zebrane informacje dotyczą raczej tego, co się ludziom podoba lub nie, ewentualnie jakie są ich oczekiwania, nie pozwalają natomiast stwierdzić, czy potrzebne są zmiany oraz jakiego obszaru powinny one dotyczyć. Bardziej wartościowe może okazać się zatem nie tyle przeprowadzanie wywiadów z nowozatrudnionymi, co z pracownikami kluczowymi. Są oni zazwyczaj bardzo dobrze zorientowani w sprawach firmy, co wynika zarówno z pełnionej przez nich funkcji, jak i zajmowanej pozycji społecznej. Osoby te charakteryzują się ponadto pewną dojrzałością, która pomaga im spojrzeć na wiele spraw z dystansu, a także umiejscowić je w szerszym kontekście.

Rozmowy przeprowadzane z pracownikami mogą mieć charakter indywidualny bądź grupowy. Odmianą tego typu spotkań mogą być także warsztaty, które pozwalają na większe zgłębienie omawianych tematów.

Wykorzystanie badań ankietowych do diagnozy kultury organizacyjnej

Poza prostymi obserwacjami i wywiadami bezpośrednimi, często stosowanym narzędziem diagnostycznym kultury organizacyjnej są ankiety. W zależności od celu badania prosi się o ich wypełnienie wszystkich pracowników, albo tylko ich reprezentatywną część. Uzyskane tą drogą wyniki są zwykle bardziej wiarygodne niż opinie pojedynczych osób, przy czym ich ostateczna jakość zależy od wielu różnorodnych czynników. Wśród najważniejszych z nich wymienić należy:

• Konstrukcję kwestionariusza, który powinien być przejrzysty pod względem formy i zrozumiały w treści. Pytania powinny być jednoznaczne i tworzyć logiczny ciąg.
• Czas badania. Należy wybrać dogodny dla wszystkich dzień i porę. Lepiej gdy pracownicy wypełniają ankiety w miejscu i w godzinach pracy, niż gdy zabierają je do domu
• Atmosferę towarzyszącą badaniom. Ludzie muszą czuć się swobodnie podczas wypełniania kwestionariusza, powinni znać cel badania i nie bać się (np. że zostaną zidentyfikowani albo, że będą wobec nich wyciągane jakieś konsekwencje)
• Właściwą analizę i interpretację wyników, która zależy od wiedzy i doświadczenia osoby odpowiedzialnej za przeprowadzenie badania

W badaniach ankietowych można wykorzystać kwestionariusze, które opracowuje się indywidualnie zgodnie z potrzebami konkretnej firmy, co pozwala na bardziej pogłębioną analizę, ale i wiąże się z koniecznością poniesienia dodatkowych kosztów, albo sięga się po gotowe wzorce, które są powszechnie dostępne i tym samym tańsze w zastosowaniu.

Diagnoza kultury organizacyjnej powinna odbywać się poprzez elementy widoczne i niewidoczne

Kultura organizacyjna to przede wszystkim ludzie i ich zachowania, które mają związek z dominującymi przekonaniami zbudowanymi na bazie określonych wartości. Ale o sposobie postrzegania firmy decydują również inne elementy, które mają związek z procedurami, obiegiem dokumentów i świadczą o stopniu jej zbiurokratyzowania. Kulturę organizacyjną określa się także przez pryzmat jej sfery materialnej, czyli samochodów firmowych, wyposażenia biur, czy porządku na hali produkcyjnej. I wreszcie, choć zwykle od tego się zaczyna, kulturę organizacyjną najłatwiej zidentyfikować przez pryzmat jej systemu identyfikacji wizualnej, w ramach której mieści się nie tylko logo, kolory firmowe, czy layout dokumentów, ale także dress code. Warto jednak pamiętać, iż systemy CI, jeśli się nimi odpowiednio nie zarządza, ulegają dezaktualizacji i tym samym nie oddają w pełni ducha (i tym samym kultury) organizacji. Dlatego też, aby diagnoza była właściwa powinna obejmować wszystkie elementy, zarówno te widoczne, jak i ukryte.

– – – – – – – – – –

Jeżeli zainteresowała Cię treść tego artykułu i chcesz skorzystać z mojej wiedzy w tym zakresie zapraszam do współpracy

[1] https://www.leadershipahoy.com/management-by-walking-around-explained-by-a-ceo

– – – – – – – – – –

Jeżeli zainteresowała Cię treść tego artykułu chętnie podzielę się swoją wiedzą przy realizacji  Twoich projektów

The post Diagnoza kultury organizacyjnej firmy – narzędzia i metody first appeared on Barbara Rozwadowska Consulting.

Logo firmowe to nie jedyny obszar wykorzystania koloru

W marketingu kolor znajduje zastosowanie w szeroko pojętym Corporate Design, czyli tym elemencie tożsamości korporacyjnej, która odnosi się do jej sfery wizualnej. Pełni kluczową rolę nie tylko przy projektowaniu znaku firmowego, ale także opakowań, wnętrz (np. biurowych), strojów służbowych (np. dla serwisantów), czy upominków reklamowych. Jest wykorzystywany w spotach reklamowych oraz postach w mediach społecznościowych. Poza typografią, czy układem graficznym stanowi kluczowy wyróżnik dla dokumentów firmowych. Niektóre marki do tego stopnia utożsamiane są z określonym kolorem, że potrafią być rozpoznawane jedynie na jego podstawie, tzn. bez konieczności identyfikacji ich logo (np. czerwona puszka przez większość osób od razu kojarzona jest z coca-colą).

Psychologiczne znaczenie i symbolika kolorów

Kolory wzbudzają emocje, ale także wywołują określone skojarzenia, które wynikają z uwarunkowań kulturowych i wcześniejszych doświadczeń ludzi. Są kolory, które sprawiają wrażenie ekskluzywnych i eleganckich oraz takie, które wiążą się z radością i zabawą. Warto mieć świadomość psychologicznego oddziaływania poszczególnych barw.

Niebieski

Przywodzi na myśl wodę (zresztą bardzo często jest wykorzystywany przez producentów wody butelkowanej). Symbolizuje pewność, stabilność i zdrowie. Kojarzy się z harmonią, odpowiedzialnością i dojrzałością; pomaga wzbudzać zaufanie. Jest kolorem często wykorzystywanym w biznesie, instytucjach finansowych oraz branży medycznej. Jego nadmiar może nudzić i sugerować zbytni konserwatyzm.

Czerwony

Wywołuje najwięcej emocji i bezpośrednio pobudza do działania (idealny do informowania o promocji). Jest kolorem bardzo atrakcyjnym, łatwo przyciąga uwagę, a kojarzy się z pasją, radością, energią, uwodzeniem i szybkim działaniem. W nadmiarze może wywołać niepokój, chęć ucieczki, albo wręcz odwrotnie znużenie.

Żółty

To kolor, który poprawia nastrój, reprezentuje ciepło, optymizm i młodość. Ponieważ kojarzy się ze słońcem idealnie nadaje się dla branży turystycznej. W odpowiednim nasyceniu potrafi być krzykliwy i mocno przyciągać uwagę. Nie należy go jednak nadużywać, ponieważ łatwo męczy oczy. Dobrze sprawdzi się jako element dodatkowy, wzmacniający oddziaływanie koloru głównego.

Pomarańczowy

Jako połączenie czerwieni i żółci łączy w sobie cechy obydwu tych kolorów. Jest energetyczny, a przy tym pozytywny, kojarzy się z młodością, przyjaźnią, zabawą i życzliwością. Przyciąga uwagę i jednocześnie zachęca do zakupów. To kolor raczej nieformalny, dobry dla ludzi młodych. Sugeruje, że coś może być tanie, a czasami wręcz tandetne.

Zielony

Kojarzy się przede wszystkim z naturą, ekologią, równowagą i wzrostem. Uspokaja, daje poczucia bezpieczeństwa i harmonii. Zielony odpręża, pozwala się zrelaksować; na poziomie fizjologicznym działa kojąco na nasz układ nerwowy. Ten kolor sprawdzi się w firmach stawiających na naturę i ekologię oraz pragnących wzbudzić zaufanie i spokój.

Fioletowy

To kolor tajemniczy i niejednoznaczny. Z jednej strony wywołuje skojarzenia z duchowością i magią, z drugiej utożsamiany jest z powagą. W zależności od użytego odcienia sprawdzi się w firmach stawiających na kreatywność i innowacje, ale także pragnących podkreślić swój prestiż. W przypadku opakowań kolor ten może być stosowany dla podkreślenia ekskluzywności produktów (np. słodyczy, kosmetyków). Nadmiar fioletowego wzbudza ambiwalentne uczucia, dlatego lepiej stosować go z umiarem.

Jak wybrać kolor firmowy?

Wybór koloru firmowego nie jest sprawą prostą. Nie powinna to być jedynie kwestia indywidualnych preferencji właściciela firmy, czy szefa marketingu, ale efekt głębokich analiz rynku, grupy docelowej i konkurencji skonfrontowanych z wizją i strategią firmy. Trzeba jasno określić jaki efekt chcemy uzyskać, jakie skojarzenia wzbudzić, ale także od kogo się odróżnić. Poza kwestiami estetycznymi i psychologicznymi warto także wziąć pod uwagę aspekty czysto praktyczne jak czytelność koloru, koszty jego zastosowania, czy łatwość powielania. Projektowaniem znaków firmowych, w tym wyborem najbardziej odpowiednich kolorów zwykle zajmują się profesjonalne agencje. Zanim jednak zleci się im takie zadanie należy sięgnąć do własnej strategii i na tej podstawie opracować wytyczne, czyli popularny brief. Im lepiej będzie on przygotowany, im bardziej będzie szczegółowy, a w zasadzie im więcej unikatowych informacji będzie zawierał, tym większe prawdopodobieństwo, że efekt końcowy prac agencji będzie satysfakcjonujący.

Co ma wspólnego grupa docelowa z kolorem firmowym?

Kolor firmowy ma przede wszystkim wyrażać markę, jej charakter, wizję jej funkcjonowania na rynku i perspektywy rozwoju. Z jednej strony ma zapewnić jej wyróżnienie na tle konkurencji, z drugiej nawiązywać do branży, w której firma działa. Poza tym kolor ma być zgodny z oczekiwaniami, bądź preferencjami grupy docelowej, wzbudzać w niej pozytywne skojarzenia i wywoływać chęć wejścia w kontakt z marką. Trzeba zastanowić się kim są klienci firmy, ile mają lat, jakiej są płci, gdzie mieszkają, jakie wartości wyznają, co robią, gdzie pracują, jak spędzają czas wolny itp. Ten sam kolor może być bowiem inaczej odbierany przez osoby starsze, a inaczej przez dzieci (dzieci lubią kolory intensywne, a osoby starsze stonowane). Podobnie kobiety mają inne preferencje niż mężczyźni (kobiety dostrzegają więcej kolorów niż mężczyźni). Osoby spontaniczne docenią kolor pomarańczowy, podczas gdy tradycjonaliści wolą niebieski. Tego typu różnic jest znacznie więcej, zwłaszcza gdy weźmiemy pod uwagę aspekty socjo-kulturowe i narodowościowe. To co w jednym kraju będzie kojarzone z prestiżem, w innym może wzbudzać złe skojarzenia (biały w Europie symbolizuje czystość i niewinność, a na Dalekim Wschodzie oznacza nieszczęście i żałobę). Warto znać te wszystkie uwarunkowania zawczasu, żeby potem nie musieć ponosić konsekwencji błędnych decyzji.

Kolor kreuje wizerunek, ale także wpływa na zachowania konsumenckie

Kolor potrafi być ambasadorem marki, nośnikiem jej wartości, ale także przyciągać uwagę i wywoływać pozytywne emocje u odbiorców. Może on także bezpośrednio wpływać na zachowania nabywców i wzbudzać u nich chęć natychmiastowego działania. Z badań wynika, że ponad 65% klientów podczas wyboru produktu uważa kolor za najważniejszy element motywujący ich do zakupu.[1] Jednocześnie udowod­niono, że kolor czerwony zwiększa reakcje u ludzi o 12%.[2] Wykorzystując go do oznaczenia produktów w cenach promocyjnych można w ten sposób spowodować, że ludzie chętniej po nie sięgną. Podobnie przycisk kup teraz będzie częściej klikalny jeśli będzie w kolorze czerwonym.

[1] https://www.callpage.pl/blog/kolory-w-marketingu

[2] https://www.projektowaniegraficzne.pl/znaczenie-kolorow-w-reklamie-teoria-barw-psychologi-kolorow/

The post Kolor zamiast słów first appeared on Barbara Rozwadowska Consulting.

Zadbaj o stronę wizualną sklepu, bo pierwsze wrażenie jest decydujące

Uruchamiając własny sklep internetowy trzeba podjąć wiele decyzji. Dotyczą one między innymi asortymentu, poziomu cen, dostępnych form płatności, czy sposobów dostawy, ale także wyboru platformy, a co za tym idzie koncepcji wizualnej sklepu. Odpowiednia szata graficzna jest bardzo ważna, ponieważ decyduje o pierwszym wrażeniu, które albo zachęca do pozostania na stronie, albo przyspiesza jej opuszczenie. Sklep powinien mieć swoją strukturę, która wprowadza porządek i pozwala klientom przemieszczać się po niej w sposób intuicyjny. Ważna jest przejrzystość, ale także odpowiednia estetyka i możliwość wyróżnienia na tle konkurencji. Z badań wynika, że przez klientów lepiej oceniane są kolory stonowane. Wyróżniki i kolory krzykliwe lepiej ograniczyć do miejsc strategicznych (np. dotyczących promocji), ponieważ nadmierne ich wykorzystanie szybko męczy wzrok i może obniżyć wiarygodność sklepu.

Jeśli sklep internetowy nie funkcjonuje jako niezależny podmiot, ale jest dopełnieniem sklepu stacjonarnego to powinien spełniać jego wszystkie standardy tożsamości wizualnej (logo, kolorystyka, czcionka, opis produktów, charakter zdjęć itd.). Mówimy wówczas o tzw. omnichannel merchandisingu, który ma powodować, że klient będzie miał zawsze takie same doznania, niezależnie od jego miejsca styku z marką.[1] Dobrze to widać na przykładzie koncernu Apple, który swoje produkty prezentuje na czystym białym tle i to niezależnie od tego, czy jest to w sklepach online, czy offline.

Po sklepie internetowym można chodzić jak po sklepie stacjonarnym

Sklepy stacjonarne dążą do efektywnego wykorzystania całej powierzchni sprzedażowej poprzez odpowiednie rozmieszczenia towaru na półkach. Nie inaczej jest w sklepach internetowych. Funkcję rozplanowania alejek i pogrupowania asortymentu w działach  przejmują w tym wypadku dobrze skonstruowane menu, wyszukiwarka oraz możliwość skorzystania z filtrów. Wszystkie produkty dostępne w sklepie powinny być przypisane do określonych kategorii. Ich nazwy powinny być zgodne z potrzebami oraz typowymi zapytaniami klientów. Ważne jest, aby osoby odwiedzające sklep mogły łatwo odnaleźć to, czego poszukują, ale także aby przy okazji odkrywały potrzeby, których wcześniej nie były świadome. Z jednej strony może się to odbywać poprzez sam przegląd kategorii, z drugiej poprzez umiejętne podpowiedzi i sugestie. Zapoznając się z ofertą sklepu klient może znajdować odnośniki do produktów komplementarnych (np. przy butach można pokazać środki pielęgnacyjne), albo w jakikolwiek inny sposób powiązane z tym, co aktualnie ogląda. Poza tym dobrze jest zamieszczać na stronie informacje o nowościach, ofertach specjalnych, albo pokazywać, co kupiły inne osoby. Zachęcanie klientów do obejrzenia możliwie jak największej liczby produktów jest ważne, bo wydłuża ich czas pobytu w sklepie, a to znacząco wpływa na ich gotowość dokonania zakupów. W ten sposób w myśl zasady, że im więcej informacji klient zdobędzie tym łatwiej będzie mu podjąć decyzję następuje konwersja z poziomu ask do poziomu act.

Karta produktu to przymierzalnia sklepu internetowego

W sieci nie możemy produktu dotknąć, przymierzyć, poczuć, dlatego jest on kupowany głównie na podstawie doznań wzrokowych. Jego ocena odbywa się poprzez kartę produktu, której dwa najważniejsze elementy to dobrej jakości zdjęcia oraz wyczerpujący opis.

Zdjęć produktu powinno być kilka, najlepiej robionych z różnej perspektywy tak by pokazać różne ważne z punktu widzenia kupującego detale. Wszelkie zbliżenia i powiększenia pomagają dostrzec niepowtarzalny charakter produktu oraz docenić jego jakość. Zdjęcia powinny być dobrze skadrowane i odpowiednio doświetlone. W praktyce najlepiej sprawdzają się te zrobione na białym tle, ale nie jest to konieczność. W wielu branżach np. fashion czy beauty dobrze odbierane są zdjęcia lifestylowe. Bardzo popularne są również krótkie filmiki (np. demonstrujące sposób użycia produktu), bądź zdjęcia typu 360°.

Opis produktu powinien być unikalny, możliwie precyzyjny i koncentrować się na korzyściach dla klienta. Dobrze jest wykorzystać do tego jego język, a zdania formułować tak, by miał on ochotę za każdym razem przytakiwać. Zamiast długich opisów lepiej stosować krótkie zdania zamieszczone w blokach, najlepiej w formie krótkiej checklisty. W zależności od rodzaju produktu poza danymi technicznymi, czy informacjami dotyczącymi składu, tekst może zawierać elementy emocjonalne lub słowa wzbudzające pozytywne skojarzenia jak np. wyjątkowy, niespotykany, miły w dotyku itp. Opisy produktów można poza tym uzupełnić o opinie klientów, którzy już wcześniej dokonali ich zakupu.

Przygotowując karty produktu należy pamiętać, aby były one tworzone według jednego wzorca. Dotyczy to zarówno ich ogólnej struktury jak i estetyki zdjęć oraz sposobu (stylistyki) opisu. Zachowując spójność przekazu wzbudza się zaufanie u klienta, a to spowoduje, że pozostanie on dłużej na stronie.

E-merchandising to dbanie o klienta przez cały czas jego pobytu w sklepie internetowym

Zakupy w sklepie internetowym muszą być proste i przyjemne. Parametry techniczne witryny powinny zapewniać szybkość jej ładowania, a wygląd łatwość poruszania się po niej. Ważny jest dostęp do koszyka zakupowego i możliwość kontynuowania zakupów na każdym etapie procesu. Warto pamiętać, że wybór określonego produktu nie oznacza od razu finalizacji sprzedaży. Aby zapobiegać tzw. porzuceniom koszyka trzeba dbać o satysfakcję klienta do samego końca. Wszelkie formularze, procedury logowania i płatności należy upraszczać, a jako zachęty stosować kody rabatowe oraz darmowe formy dostawy.

Poza tym należy się ciągle przypominać swoim klientom i zapraszać do ponownego odwiedzenia sklepu, czy to poprzez media społecznościowe, newsletter, czy remarketing.

[1] https://reflektion.com/resource/merchandising-types-and-examples

The post E-merchandising, czyli jak zwiększyć efektywność sklepu internetowego first appeared on Barbara Rozwadowska Consulting.

Czym jest kultura organizacyjna?

Określenie czym jest kultura organizacyjna nie jest łatwe. Na zagadnienie to składa się wiele różnorodnych i niejednoznacznych elementów, które powodują, iż trudno tu o jedną, zamkniętą definicję. Zwykle mówi się, iż jest to złożony zespół wartości i przekonań, które determinują sposób prowadzenia działalności przez firmę. To pewien styl życia i pracy, który wyraża się w specyficznym języku, symbolach i rytuałach. ale także strukturze, hierarchii, stylu przywództwa i stosowanych procedurach. Kultura jest w swej istocie bardzo bliska filozofii działania przedsiębiorstwa oraz CI (Corporate Identity).

Jaką rolę w przedsiębiorstwie pełni kultura organizacyjna?

Istnienie określonej kultury organizacyjnej powoduje, że pracownicy wiedzą, co jest dobre, a co złe, jakie zachowania są dopuszczalne, a jakie nie do zaakceptowania, jakie stawia się im wymagania oraz czego mogą oczekiwać od innych. Te zasady bardzo często mają charakter niepisany, a nawet nieuświadomiony, a mimo to są przestrzegane. Kultura organizacyjna określa poczucie tożsamości pracowników. Łączy (kultura jako czynnik integrujący), ale także obfituje w sprzeczność interesów i podkreśla różnice między jednostkami (kultura jako czynnik różnicujący).

Elementy różnicujące kulturę organizacyjną

Kulturę organizacyjną identyfikuje się poprzez dwa podstawowe rodzaje elementów tzn. widoczne (np. symbole, oznakowanie, sposób komunikacji, rytuały) oraz niewidoczne (stosunek do otoczenia, wyznawane wartości itp.). Rozszerzeniem tej klasyfikacji jest podział na to, co widoczne, ale trudne do rozpoznania i interpretacji (np. język, ubiór, rytuały), częściowo widoczne, częściowo nieświadome (strategia, cele) oraz niewidoczne i zwykle nieświadome (nieuświadomiony system wartości, postrzeganie otoczenia).

Piramida tworząca kulturę organizacyjną

Popularna jest także systematyka, według której na kulturę organizacyjna składają się artefakty i symbole (które są świadome, bo stanowią wytwór pracy ludzkiej), normy i standardy (pisane i niepisane zasady) oraz wartości i odbiór świata (nie zawsze uświadomione).Elementy te tworzą rodzaj piramidy, która na wzór góry lodowej tylko w niewielkiej części jest widoczna, podczas gdy cała reszta pozostaje w głębokim ukryciu.

Mówiąc o kulturze organizacyjnej warto sprowadzić ją do 3 podstawowych elementów:

1. To czego nie widać, ale łatwo można rozpoznać

U podstaw kultury organizacyjnej znajduje się ogólne wyobrażenie o tym, jak powinno wyglądać życie w firmie, jakimi wartościami należy się kierować w pracy, jak oceniać świat, człowieka i organizację. Ten poziom mówi o tym, jak traktuje się zmiany w otoczeniu tzn. jako szansę, czy może raczej zagrożenia (co z kolei skutkuje bardziej lub mniej aktywnym działaniem na rynku), jak ocenia się ludzi, czy z zasady przypisuje się im cechy pozytywne (jak inicjatywa, kreatywność, niezawodność), czy negatywne (powierzchowność, lenistwo) oraz ile daje się im przestrzeni i jak deleguje odpowiedzialność i uprawnienia. To także stosunek pracowników do firmy, ich zaangażowanie i motywacja do pracy. Elementy kultury organizacyjnej mieszczące się w tej kategorii trudno zobaczyć (często są one zresztą nieuświadomione), dlatego ich identyfikacji można dokonać jedynie poprzez bardzo kosztowne badania.

2. To co widać, ale nie zawsze jest znormalizowane

Drugi poziom kultury obejmuje normy i standardy, czyli wszelkie zasady, nakazy i zakazy, które mówią o tym, jak członkowie organizacji powinni się zachowywać. Zwykle są one ludziom znane, choć niektórych z nich mogą być oni nie do końca świadomi (np. w wielu firmach istnieją różnego rodzaju tabu, o których się nie mówi, ale które się wyczuwa). Im silniejsza jest kultura tym takich norm jest więcej. Ich nieprzestrzeganie wiąże się z określonymi sankcjami (karami, zwolnieniami), wypełnianie oznacza natomiast nagrody. Te elementy kultury są stosunkowo łatwe do zanalizowania, ponieważ są nie tylko znane, ale i często spisane.

3. To co widać i co zostało ujęte w procedury

Na bazie pierwszego i drugiego poziomu kultury organizacyjnej tworzone są elementy widoczne, czyli artefakty i symbole. Składają się na nie między innymi sposób komunikacji (bardziej ustna, czy pisemna), prezentacji firmy (logo, kolorystyka, oznakowanie, wyposażenie wnętrz itp.) oraz rytuały (co i w jaki sposób się świętuje, jak wprowadza się nowych pracowników, a jak żegna ze starymi itp.). To także legendy i historie oraz anegdoty związane z firmą. Ten poziom jest najłatwiejszy do zaobserwowania, co nie oznacza jednak, iż pozwala on na pełną ocenę kultury.

Aby diagnoza była wiarygodna konieczne jest zanalizowanie zarówno elementów widocznych jak i niewidocznych. Wszystkie one są bowiem ze sobą ściśle związane i dopiero w całościowym ujęciu pozwalają odkryć istotę kultury organizacyjnej przedsiębiorstwa.

– – – – – – – – – –

Jeżeli zainteresowała Cię treść tego artykułu i chcesz skorzystać z mojej wiedzy w tym zakresie zapraszam do współpracy

The post 3 najważniejsze elementy kultury organizacyjnej przedsiębiorstwa first appeared on Barbara Rozwadowska Consulting.